Masz już dosyć robienia tego co zawsze, ale nie wiesz co zmienić? Widzisz, że to co robisz nie do końca daje Ci satysfakcję, ale tłumaczysz sobie, że znasz ten obszar i jakoś to będzie. Jednocześnie z każdym dniem powiększa się uczucie dyskomfortu spowodowanego brakiem perspektyw i czujesz, że utknąłeś/utknęłaś.  Niektórzy opisują ten stan jak duszenie się lub spętanie.

A może widzisz tyle możliwych dróg kariery i każda z nich wydaje Ci się atrakcyjna? Zastanawiasz się, co w tym wieku możesz robić i co będzie najlepsze. Na co poświęcić czas i środki. Co mi się bardziej opłaca? Co zyskam? Jak mam połączyć te wszystkie elementy? A może z któregoś muszę zrezygnować. Tylko z którego? Setki pytań przewijają się przez głowę! Mogą pojawiać się złość i frustracja, bo przecież czas mija, a Ja jestem w tym samym miejscu.

A być może wiesz, gdzie chcesz dojść, tylko nie wiesz jak? Masz jasno określony cel, ale szukasz sposobu, aby się tam znaleźć. Rozglądasz się dookoła i nigdzie nie widzisz drogi. Czujesz, że gdzieś jest, ale nie wiesz, jak ją znaleźć, jaki uczynić pierwszy krok. Ten właściwy krok.

Trzeba pamiętać, że poszukując swojej ścieżki zawodowej, ludzie doświadczają różnych stanów emocjonalnych. Nie zawsze wiemy co zrobić lub jak zrobić. Takie odczucia są normalne. Pojawiający się dyskomfort jest pierwszym sygnałem, że warto zacząć zmianę. Jednak często obawiamy się wyjścia z bezpiecznej strefy, zrobienia tego pierwszego kroku. Odsuwamy od siebie decyzję, a w efekcie tracimy czas i możliwości. 

Czemu tak się dzieje?

Częstym zjawiskiem, z którym spotykają się coachowie kariery, jest problem ścierających się ze sobą wartości. Jeśli dwie wartości stoją blisko siebie mogą się wzajemnie nieświadomie torpedować, nie pozwalając rozwinąć nam skrzydeł. Np. jeśli wartość wolności i wartość bezpieczeństwa znajdują się blisko siebie, to z jednej strony nie masz ochoty na zmiany, bo czujesz się stabilnie w znanym środowisku, a z drugiej strony coś Ci podpowiada, że czas na rozwój. Gdy już chcesz coś zmienić, wartość bezpieczeństwa mówi: „No dobrze, a co z potrzebami finansowymi, co zrobisz, jak zabraknie pieniędzy? Z czego będziesz żył/a?”. Więc wracasz do znanego, bezpiecznego schematu. Po jakimś czasie odzywa się wartość wolności i Ty czujesz się znów spętany/na. Brzmi znajomo?

Innym ograniczeniem przed zmianą mogą być nasze wymówki: "Nie jestem wystarczająco przygotowany", "Poczekam jeszcze pół roku, uzbieram trochę więcej pieniędzy", "Teraz nie jest dobry czas na zmiany", "Teraz jest mało pracy na rynku", "Teraz jest dużo pracy na rynku" i tak dalej. Tłumaczymy sobie racjonalnie, że nie możemy teraz tego zrobić, bo…  (i tu można wstawić dowolną wymówkę). Dzięki temu uspokajamy sumienie, gdyż takie tłumaczenie wydaje nam się racjonalne. A czas płynie...